استفاده از گلوکاگون تنفسی برای کودکان ایمن است

 گلوکاگون می تواند درهیپوگلایسمی شدید، سبب غلبه ی زندگی بر مرگ شود اما استفاده از آن نیاز به مخلوط کردن و تزریق دوز صحیح در هنگام این بحران دارد و این انتظار زیادی بخصوص از افراد  غریبه ای است که آموزشی درباره ی تزریق گلوکاگون ندیده و اطلاعاتی در مورد  دیابت ندارند. معمولاً گلوکاگون تا زمانیکه  بیمار به اورژانس نرسیده است، تزریق نمی شود و ممکن است تزریق آن برای جلوگیری از بستری شدن  فرد یا مرگ او دیر شده باشد.

 دکتر picheمدیر عامل شرکت  locemiaمی گوید: سیستم تحویل گلوکاگون از طریق بینی که نیاز به مخلوط کردن و استفاده از نیدل ندارد، راه حل مناسبی است که شرکت  locemiaارائه کرده است.

او می افزاید: ما امیدواریم نجات بیماران درشرایط هیپوگلایسمی (افت شدید قندخون) به راحتی توسط هر کس امکان پذیر شود، ما با مربیان ورزشی، آموزگاران و رانندگان اتوبوس درمورد نحوه ی کمک به بیمارانی که دچار افت قند خون می شوند،  صحبت کرده ایم.

شواهد بالینی زیادی درمورد  بی خطر و موثر بودن  گلوکاگون تنفسی برای افراد مبتلا به دیابت  فراهم  شده است. اخیراً مطالعه ای توسط محققان T1D Exchangeانجام شد که نشان می دهد گلوکاگون نازال nasal glucagonهمانند  گلوکاگون تزریقی در افزایش و تحصیح قند خون درکودکان موثر است و کمتر از گلوکاگون تزریقی سبب بروز تهوع می شود.

درمطالعه ی اخیر از 48 کودک 4 تا 17 ساله ثبت نام گردید. دکتر sherrمتخصص کودکان در دانشگاه yaleمی گوید: ثبت نام  از این کودکان آسان بود زیرا والدین آنها از اهمیت یافتن راههایی بهتر برای تحویل گلوکاگون در شرایط افت شدید قند خون (کمتر از 80 میلی گرم در دسی لیتر) آگاه  شده اند.

 از والدین این کودکان  خواسته شد هرگاه  مقدار قند خون کودکان آنها از 80 میلی گرم در دسی لیتر کمتر گردید یا به آنها گلوکاگون بروش سنتی تزریق کنند (استفاده از کیت گلوکاگون) و یا یک پاف از گلوکاگون نازال دربینی آنها بزنند. نتایج نهایی این تحقیق هنوز منتشر نشده است اما نتایج اولیه نشان می دهد  گلوکاگون نازال مانند گلوکاگون تزریقی درتصحیح مقدار قند خون موثر و ایمن است .

حالت تهوع در 40 درصد از کودکانی که یک دوز گلوکاگون تنفسی دریافت  کرده بودند، مشاهده شد در حالیکه  تقریباً در 60 درصد از کودکانی که گلوکاگون  تزریقی دریافت نموده بودند حالت تهوع گزارش گردید. این موضوع از اهمیت خاصی برخورداراست زیرا حالت تهوع خود موجب اختلال بیشتر درمقدار قندخون پس از هیپوگلایسمی شده و موجب افزایش احتمال چرخه ی معیوبی ازنوسانات قند خون می شود.

علاوه بر این  درگلوکاگون تنفسی بنظر می رسد  اعمال 2 تا 3 میلی گرم  گلوکاگون تفاوت چندانی ندارد در حالیکه  تعیین دوز گلوکاگون تزریقی بسیار مهم است و مقدار آن بر اساس وزن فردی که قرار است به او تزریق شود،محاسبه  می شود.

 دکتر  sherrمی گوید: برداشتن این محدودیت  یعنی محاسبه ی دوز  مورد نیاز برای والدین  درشرایط پر استرس، کاری بسیار مفید و مهم محسوب می شود زیرا ممکن است والدین بیش از دوز مورد نظر را تزریق کرده یا حداقل دوز را که در آموزشها قبلی به آنها گفته شده است، فراموش کرده باشند.

 این تحقیق بر اساس  نتایج کارآزمایی های قبلی درمورد ایمن بودن گلوکاگون تنفسی برای بالغین انجام شد. برای افراد بالغ گلوکاگون  تنفسی بخوبی گلوکاگون تزریقی عمل می کند و میزان  بروز حالت تهوع  مانند گلوکاگون تزریقی است .

دکتر piche  امیدوار است  نتایج نهایی کارآزمایی گلوکاگون تنفسی برای کودکان تا سپتامبر 2015 اعلام شود.

حتی اگر نتایج کارآزمایی نشاندهنده ی موثر بودن گلوکاگون تنفسی به اندازه ی گلوکاگون  تزریقی باشد برای شرکت  locemia  و افراد  مبتلا به دیابت یک برد محسوب  می شود زیرا افراد بیشتری قادر خواهند بود از این نوع  گلوکاگون در شرایط اضطراری استفاده  کنند.

منبع: insulinnation.com/treatment2/nasal-glucagon-proves-safe